Her gün yazarım sanıyordum...

Ben biraz maymun iştahlı mıyım neyim? Annemin sözüdür bu... Maymun iştahlı.

Blog açıncaya kadar, olmadığı için hayıflanıp, blogum olsa idi şunu da yazardım, bunu da yazardım, Irish Center'da yediğim "Irish Chicken" harikaydı herkes tatmalı...

Reyna'daki Blue Topaz'da yediğim Mezit'i de bilmemiler...

Taksim Old City'de Tiyatro Kılçık izlenip harika bir pazartesi akşamı geçirilmeli...

Şehir Tiyatrolarında "İstanbul Efendisi", "Dullar" izlenmeli...

Balık severler Kuguncuk'taki Kosinitza'da bir akşam mutlaka yemek yemeli...

İstiklal'de Nahıl'dan alışveriş yapmalı...

Vogue okumalı...

Numara 39'dan mutlaka bir çift ayakkabı alınmalı...

Nine West'in Profilo AVM'deki outlet mağazasına mutlaka gidilmeli...

Santral Atölye'lerine katılmalı...

THK'nın Paraşüt kurslarına başvuru yapılmalı deyip duruyordum.

Açalı 14 gün oldu tek bir yazı yazdım, o da 1 paragraf. Yani bu iş o kadar kolay olmuyormuş. O yüzden, onca zamandır blog tutatlara, bunu düzenli yapıp, bir de takip edilebilir olanlara, bir kez daha saygı duydum, sevgiyle andım.

Nihayet açtım...

Hayatta "ertelemek" kadar kötü kaç tavır vardır? O kadar uzun zamandır blog açmak istiyor ve bunu erteliyordum ki, o kadar olur yani... Geçenlerde bir liste yaptım. Yapmak isteyipte ertelediklerimin listesi. Halime gülsem mi, ağlasam mı bilemedim. 17 yıldır ehliyet almak istiyormuşum. İnsan 17 yıl nasıl ehliyet alamaz? Sonunda listedeki herşeyi bu sene (2010) gerçekleştirmeye karar verdim. Blog açmakta ilki oldu... Hadi bana kolay gelsin..